قصه از کجا شروع شد…

من بهاره نام یار، متولد ۱۳۶۶، در خانواده ای که در آینده چهار نفره شدند دیده به جهان گشودم.

تحصیلاتم را تا مقطع کارشناسی ارشد در رشته روانشناسی بالینی به اتمام رساندم. به تولید محتوا در حیطه رشته خودم و همچنین تلفیق روانشناسی و نوشتن علاقه مندم .

در حال حاضر روانشناس مرکز بهداشت هستم. این در حالی است که سه- چهار شغل را از سر گذراندم. اما به هیچ عنوان کوتاه نیامدم و با خود گفتم باید در حیطه رشته تحصیلی ام فعالیت کنم. حداقل به یکی از گزینه های ذهنم که دائم دغدغه ام بود و هر روز سرخودم برای اینکه احساس بیهودگی داشتم و  کاری برایش نمی کردم غر می زدم. اما یک روز بلند شدم و با خود گفتم که دیگر بس است. تمامش کن. تا شروع نکنی ضعف و قوتت را نمی فهمی. اتفاقا یک بار سایت زدم. مقاله هم گذاشتم. اما این مسئله تقریبا با شکست روبرو شد. انقدر آدم های منفی و ناامید کن دور و اطرافم بودند که ادامه ندادم. الان که  اینجا در خدمتتان هستم بعد از یک سال و اندی مجدد شروع به فعالیت کردم. دیدم حلوا حلوا کردن و از دور نظاره گر موفقیت بقیه آدم ها بودن، و بعد  افسوس خوردن کاری از پیش نمی برد. خوشحالم که اینجا در خدمت شما هستم.

مدتی پیش ( حدود ۴ سال گذشته) فعالیت نگارش کتاب را با یک گروه پژوهشی دنبال کردم. اتفاقا با یک کار چهار جلدی به نام الفبای ترک و بعد از آن دو جلد کتاب در زمینه ترک اعتیاد به نام های درآمدی بر درمان اعتیاد به روش سم زدایی و درمان اعتیاد به روش طب سنتی کار کردم که جزء اولین کارهاست ومن بسیار به آن ها علاقه مندم. این تازه اول کار بود. بعد از آن نیز با گروه ترجمه دکتر نتاج آشنا شدم و به واسطه ایشان و تدریس فوق العاده ارزشمند ایشان در زبان انگلیسی در حیطه ترجمه، موفق شدم دو جلد کتاب به نام های راهنمای روش های مشاوره که با ترجمه من و دو نفر از هم دوره ای ها و کتاب اثر بخشی خانواده درمانی و رابطه درمانی که آن نیز به همراه چهار نفر از هم دوره ای ها، افتخار ترجمه اش نصیبم شد.

اگر بخواهم از دوره ها و کارگاه های گذرانده شده ام صحبت کنم که حرف بسیار است. همین قدر که شاگرد استادان بنام رشته خودم از جمله دکتر یاسر مدنی، دکتر بهنام اوحدی، دکتر حمید پور، دکتر شفیعی فرد، دکتر طیبی و… بودم. هنوز هم طالب علم و یادگیری هستم.با وجود مشغله فراوان تصمیم دارم که بازهم خودم را در فرصتی مناسب به روز کنم. چون روان شناسی علمی سیال و جاری است و با رکود میانه خوبی ندارد. روان شناس باید به روز باشد و دست در دست اساتید بزرگ این حوزه مسیر را ادامه دهد.

ناگفته نماند در مسیر زندگی شخصی و کاری خودم از اساتید بسیاری بهره بردم که دوست دارم به نیک نامی از ایشان یاد کنم. استادی که از دوره کارشناسی ارشد به بعد از ایشان بسیار آموختم، هنوز هم از ایشان بسیار می آموزم و تاثیر زیادی در زندگی من گذاشته است، دکتر علیرضا شیری هستند که از همین جا از ایشان تشکر می کنم.

استادی که هم درس زندگی است، هم رشد و توسعه فردی را به آدم ها یاد می دهد، هم انسان وارسته ای است، و علت اینکه من الان اینجا هستم، استاد شاهین کلانتری بزرگوار هستند. کسی که دو- سه سالی است که ایشان را می شناسم. اماآشنایی مفیدی بوده است. به طوری که نه تنها مسیر من، بلکه مسیر صدها آدم را تغییر داده است. از همین جا از ایشان صمیمانه سپاسگزارم.

این مسیر برای من پستی و بلندی کم نداشته است. هنوز هم موانع زیاد است. اما من و امثال من اینجاییم، برای اینکه به بقیه ثابت کنیم که هستیم و هویت مان را درست تر و این بار به شیوه ای نو به بقیه بشناسانیم. شاید در این مسیر به خطا هم برویم. می خواهم بگویم خطا جزئی از بودن است. دیگر از خطا کردن نمی ترسم.

امیدوارم بتوانم یار خاطر باشم و باری از دوش بقیه بردارم.